Vrouwen zijn anders. Een bal gooien ze onderhands, een lucifer strijken ze verkeerd om af en als ze rennen, zwabberen hun armen en benen alle kanten op. Ze lezen bij voorkeur tijdschriften gevuld met diëten en plaatjes van graatmagere modellen waarvan ze ongelukkig worden, verwijderen overtollig haar met een gemotoriseerd pincet dat evenveel lawaai maakt als een grasmaaimachine of door zich te overgieten met gloeiend hete was en laten zich volstoppen met siliconen omdat ze denken dat ze daarmee in het gevlei komen bij hun man. Je mag wel zorgen dat auto, video, televisie en computer naar behoren functioneren, maar als je dat een leuk karweitje vindt, dan telt het opeens niet meer als bijdrage aan het huishouden. Ze wil wel precies weten of je de buurvrouw aantrekkelijk vindt (en waarom), maar dat gesprek ontaardt geheid in ruzie, ongeacht je antwoord.
Ik wil maar zeggen: wie wel eens een vrouw heeft ontmoet, komt al snel tot de onvermijdelijke conclusie dat vrouwen best raar zijn.
Er zijn wel mensen die suggereren dat de vrouw een compleet andere soort is die van Venus of een andere verre planeet komt. Maar dat is waarschijnlijk het gevolg van een geperverteerde fantasie of teveel sf-films uit de jaren 50 kijken. Hoe groot de verschillen tussen mannen en vrouwen ook lijken, je moet je de zaken niet overdrijven. Man-vrouwverschillen zijn vooral een luxeprobleem. Dat blijkt uit een internationaal onderzoek dat begin dit jaar werd gepubliceerd in het Journal of Personality and Social Psychology. Ook hieruit komt naar voren dat vrouwen verschillen van mannen. Gemiddeld zijn vrouwen extraverter, vriendelijker, nauwkeuriger en emotioneel instabieler dan mannen. En hoewel het fijn is dat dit nu wetenschappelijk vast staat, was het bij iedereen al bekend. Het onderzoek was voornamelijk interessant omdat iets liet zien over het ontstaan van dit gedrag. De verschillen tussen man en vrouw worden namelijk groter naarmate de inwoners van het het land waarin ze wonen rijker, gezonder en individualistischer zijn. Vrouwen in bijvoorbeeld de sloppenwijken van Rio de Janeiro of de woestijnen van Soedan peinzen er niet over om zich zo raar aan te stellen als onze vrouwen. Ze hebben wel wat anders aan hun hoofd. Een vrouw die een kudde jaks moet managen op de hoogvlaktes van Mongolië, klagen niet dat ze niets heeft om aan te trekken – behalve als haar kleren zijn opgegeten door een geitachtige jak en ze écht niets heeft om aan te trekken. Wie gestenigd zal worden na overspel, hoor je zelden zeuren over het gebrek aan romantiek in haar leven.
Pas als een vrouw tijd over heeft en zich geen zorgen hoeft te maken over hoe ze vandaag zal overleven, geeft ze zich over aan de aanstelleritis die ons dagelijks deel is. Onze vrouwen vervelen zich en hebben te weinig problemen. We hebben ze teveel verwend. Om het tij te keren, moeten we hard optreden en niet langer met ons laten sollen.
Mannen, doe er wat aan!
Emile Proper 20.9.2008
Deze column verscheen ook in het tijdschrift Men’s Health
