Bijna iedereen houdt van natuur. En de meeste mensen storten zich dan ook halsoverkop de natuur in zodra de zon zich laat zien. Helaas bestaat er nogal eens verschil van mening over de manier waarop dit ‘halsoverkop’ gestalte moet krijgen.
Neem de trektocht. Daarbij is het de bedoeling dat je in een aantal dagen van vertrekpunt A naar eindpunt B reist. Dat kan te voet, maar evengoed te paard of per fiets. Per auto gaat minder goed omdat asfalt afbreuk doet aan het ‘terug naar de natuur’-gevoel. Voor een man is een trektocht equivalent aan terug naar de natuur. Dat wil zeggen dat hij een week voor vertrek al stopt met scheren en twee dagen voor vertrek met wassen. Om alvast in de stemming te komen.
Eenmaal op pad moet er gekampeerd. Bij voorkeur wild, opdat – na een lange dag zwoegen langs berg en dal – de meetrekkende wederhelft ongegeneerd op holbewonerachtige wijze genomen kan worden met een schitterend uitzicht op een verlaten, idyllische vallei. Verder reist een man bij voorkeur met lichte bepakking. Wat heb je immers meer nodig dan een tent, een leatherman en astronautenvoedsel voor noodgevallen?
Zo niet de vrouw.
Zij kiest ervoor met een soort hutkoffer te reizen die een normaal mens nog niet vol krijgt als hij op wereldreis gaat. Zoveel bagage is nodig, zegt zij, om er ‘s avonds ook een beetje leuk uit te zien.
Verwarring. Voor wie, vraag hij zich af in al zijn holbewonerigheid.
Voor de mensen in het restaurant bijvoorbeeld, legt zij uit.
Restaurant? Tijdens het kamperen? Dat klinkt niet als ‘wild kamperen’. Ze wil toch niet naar een camping?!
Inderdaad niet. Zij wil namelijk helemaal niet kamperen. Ze wil wel trekken, maar dan van hotel naar hotel.
Daar gaat zijn fantasie. Niets terug naar de natuur, zij wil op trektocht langs deprimerende provinciaalse hotels met verschoten behang uit de vorige eeuw.
Het komt er op neer dat vrouwen niet houden van de rust waar mannen zo hartstochtelijk naar verlangen. Ze willen zien en gezien worden. En daar dan ook nog over praten. Erger bestaat niet. Wij willen onze handdoekjes uitrollen op een afgelegen plek, met een beschutte duinpan nabij, want je weet immers nooit of van het een het ander komt.
Zij niet. Zij wil een plekje bij die ene populaire strandtent, voorzien van alle luxe waaronder toiletten, stretchers, drankjes en mannen die wél een sixpack hebben weten te kweken voor de zomer. Zodat er wat te zien en te bespreken valt. En voor je er erg in hebt, moet je uitleggen waarom je die prachtig, gebruinde Griekse in het hooggesneden badpak wel of niet aantrekkelijk vindt. Trap er niet in! Dat is het type vragen waarop uitsluitend foute antwoorden bestaat. Daarom verlangen mannen verlangen na de eerste zomerse week alweer naar de herfst. Als het weer tijd is voor alles verhullende wintertruien en romantische avondjes voor de open haard. Eindelijk met zijn tweeën.
Emile Proper 15.4.2008
Deze column verscheen ook in het tijdschrift Men’s Health
