Vrouwen en techniek, het blijft een wonderlijke combinatie. Zodra ze in de buurt komen van videorecorder, personal computer of een blik werpen onder de motorkap, slaat de stemming om. Willekeurig welk apparaat: het doet het niet, dan volgt wat gemopper en het einde van het liedje is dat het apparaat een stom ding is. En jij bent ook stom omdat je hebt gezegd dat ze gewoon even zus (of zo) moest doen teneinde het probleem te verhelpen.
De verleiding is groot te denken dat vrouwen niet behept zijn met enig technisch inzicht. Vrouwen kunnen wel voelen, en praten (heel veel zelfs), maar ze kunnen niet inparkeren en van techniek snappen ze niets. Trap er niet in, mannen. Dit is geen technische onkunde. Het is technische onwil!
Ga maar na. Wie zijn het die altijd zwaaiend en zwalkend zitten te bellen op de fiets? Blijkbaar snappen vrouwen hun mobieltje best. En aan het aantal witte oordopjes dat in dames-oren prijkt, geeft aan dat de iPod geen problemen geeft. En dan de wasmachine, droger of magnetron. Voorwaar, allemaal bijzonder complexe apparaten.
Het besturen van een wasmachine is bijvoorbeeld nog knap ingewikkeld. Achter de bedrieglijk eenvoudige term ‘was doen’ gaat een heel scala van vaardigheden schuil. Dat begint met kleur. Weet wel: 8% van de mannen is kleurenblind, tegen 0,4% van de vrouwen. Maar goed, zelfs de meeste kleurenblinden zijn nog wel in staat de was min of meer op kleur te sorteren. Daarmee ben je er niet. Zo is proefondervindelijk gebleken dat dameslingerie – in tegenstelling tot wit, katoenen herenondergoed – niet in de kookwas kan.
Tijdens diezelfde proef bleek overigens ook dat de het vernaggelen van het sexy ondergoed van je vriendin bijzonder slecht is voor je relatie. Dit laatste terzijde.
Ik wil maar zeggen dat de was niet alleen op wit, donker, rood en blauw gesorteerd dient te worden, maar ook nog eens op koud, veertig graden of kookwas. Wie een droger heeft, sorteert ook vast uit wat wel en niet in de droger kan. Dat zijn al 24 verschillende stapels was! En dan laten we de strijk maar even voor wat het is.
Vervolgens moet al die data in de wasautomaat geprogrammeerd worden. Dat gebeurt niet met een gewoon toetsenbord en een display, maar met een stel volstrekt onhandige druk- en draaiknopjes en een paar onduidelijke ledjes. Een knop verkeerd afstellen, kan al een enorme rampen veroorzaken. Tot slot is er nog het wasmiddel. Dat komt ook in allerhande soorten en maten en wordt vervolgens aangevuld met wasverzachter, antikalkmiddel – dat iedere reparateur onmisbaar schijnt te achten – en het mysterieuze zakje blauw, dat niet bij de blauwe was hoort.
De was kan – als je alle mogelijkheden in ogenschouw neemt – op ruim 10.000 manieren gruwelijk de mist in gaan.
En dan zouden vrouwen niet technisch zijn? Geloof het niet. Ze zijn gewoon te lui om zelf adsl te installeren of olie te verversen.
Emile Proper 31.3.2008
Deze column verscheen ook in het tijdschrift Men’s Health
